Mum ışığında yaslanmıştım
Yarınlarıma..
Yarınlarım benden habersizken
Yağmur çiseliyordu dışarda..
Kızıl ışıklar sokaklardan sıyrılmış
Aralanmış penceremden
Alnıma değiyordu..
Mum, rüzgara direniyordu
Çiçekli nanelerin kokusu sarmıştı her tarafı
Ve
Kaldırımlarda ayak sesleri çiseliyordu..
Kerpiçli evimin
Duvarlarında yaslanan gölgeler
Sevişirdi
Toprağın, tuzun ve samanın kesiştiği noktada..
Henüz on yedi yaşıma varırken
Yarınlarım
Gözümde ki perdeden sıyrıldı..
Alışık olmadığım rüzgarda
Mavi tahtalı kapımı araladığımda
Grensiz gökyüzüne
Uzanırdı yüklemsiz cümlelerim
Adem DEMİR