Malum akbabalar hep fırsatçı, menfaatperest canlılar olarak lanse edilegelmişlerdir. Aslında ne onlar menfaatçidir, ne de insan oğlu onları menfaatçilikle suçlayacak kadar temizdir. Doğadaki en harika dengeyi sağlayan canlıların başında gelirler bence. Eski uygarlıklarda; özellikle Göbekli tepe kabartmalarında bulunan hayvan figürlerinden birisi de akbabadır. Kutsal sayılmıştır. Ölüler onların sayesinde öte aleme geçmektedir. Birisi öldüğünde cesedi çatıya/dama bırakılır; ardından bu kişiyi gökteki mertebelere yükselteceğine inanılan görevli yaratıklar; akbabalar gelir. Onlarla beslenmeleri, ölmüş kişinin yükseklere taşınması demektir. Devrin inancında akbabalara biçilen rol bir külte hizmettir. İnanışları bu canlıları kutsallaştırmış, kült merkezlerinde dahi onlara tasvirlerle yer verir olmuşlardır. Yani akbabalar menfaatperest olarak görülmemişlerdir. Aksine hayatının sonlanmasıyla insanı ulaşması gereken yere ulaştıracak canlılar onlardır. Çıkar, menfaat, insanlardan fayda umma gibi sakat duygusal saplantılar her ne kadar bazı canlılara atfedilir olsa da aslında onlar günümüzün insanından daha vicdanlıdır. Onlar doğadaki artıkları dengeli bir biçimde temizlerken, insan geride yüzlerce artık bırakarak hayatı yaşanılmaza sürüklemektedir. Merhum Ataman Yaşar Ağabeye atfediyorum. Ruhu şad, mekanı yücelerde olsun.