Orman düdükçününden büyük ve koyu renklidir. Beyaz kuyruk sokumu yeşile çalan siyahımsı sırtı ve kanat altıyla güçlü bir kontrast yaratır. Ev kırlangıcını andırır. Sırtı koyu yeşil-kahverengidir (siyah gözükebilir) ve beyaz ufak benekler vardır. Kuyruk ucundaki enine çizgiler daha kalındır. Bacakları koyu yeşildir hiçbir zaman sarı olmaz. Dere düdükçününden koyu renkli ve kısa boyunludur. Uçuşta kanatlarını aşağıya doğru bükük tutmaz. Dere düdükçünü gibi başını aşağı yukarı oynatır. Başı ve göğsü koyu grimsidir, gagasından gözüne kadar uzanan (ancak gözünün gerisine kadar değil) beyaz bir şeridi vardır. Geniş ve dikkat çekici beyazlıkta bir kuyruk sokumuna, kuyruk ucunda birkaç koyu renk çizgiye, tamamen koyu renk kanat üstüne ve siyahımsı kanat altına sahiptir. Yeşil düdükçün (Tringa ochropus), çullukgiller (Scolopacidae) familyasına ait, genellikle ormanlık alanlardaki tatlı sularla ilişkilendirilen gizemli ve zarif bir kıyı kuşudur. Diğer düdükçünlerin aksine ağaçlarda yuva yapmasıyla kuş dünyasında kendine has bir yere sahiptir. Yeşil düdükçün, yaklaşık 21–24 cm boyunda, tıknaz yapılı ve orta boylu bir kuştur. Görünüm: Üst kısımları koyu yeşilimsi-kahverengi olup üzerinde ince beyaz benekler bulunur. Göğsü belirgin çizgili, karnı ise kar beyazıdır. Ayırt Edici Özellikler: Uçuşta simsiyah görünen kanat altları ve bembeyaz kuyruk sokumu ile diğer türlerden (özellikle Orman Düdükçünü\'nden) kolayca ayırt edilir. Gagası düz, ucu hafifçe koyu ve tabanı yeşilimsidir.

http://www.trakus.org/kods_bird/uye/?fsx=2fsdl47@d&idx=190960#.WXmaboiLSUk Orman,Yeşil ayırımı.COLLİNS BİIRD GUIDE http://www.trakus.org/kods_bird/uye/?fsx=2fsdl47@d&idx=196785#.Wl2aYqhl-Uk

Geleneksel kıyı kuşlarının aksine, açık çamurlu kıyılardan ziyade kapalı ve gölgeli su kenarlarını tercih eder. Üreme Dönemi: Genellikle kuzeydeki tayga kuşağında, nemli ve bataklık ormanlarda, su kenarındaki yaşlı ağaçların bulunduğu alanlarda ürer. Kışlama ve Göç: Nehir kıyıları, küçük göletler, kanalizasyon çiftlikleri ve hatta orman içindeki büyük su birikintilerinde görülür. Tuzlu sudan ziyade tatlı suyu tercih eder.

Bazen küçük sayıların, uygun besleme alanlarında toplamasına rağmen, toplu halde yaşayan bir tür değildir.Antakyada Asi ırmağı kıyılarında yerleşik olarak bulunmaktadır.Batman-Diyarbakır arasında yazın ve Sonbaharın Kasım ayına kadar her su birikintisinin kenarında rastlamak mümkündür... Ayrıca Çürüksu nehrinde de gözlemlenmiştir. Palearktik bölgenin geniş bir kısmına yayılmıştır. Üreme Alanları: İskandinavya ve Orta Avrupa\'dan başlayıp Sibirya\'nın doğusuna kadar uzanan geniş bir kuşakta ürer. Kışlama Alanları: Batı ve Güney Avrupa, Sahra Altı Afrika, Güney Asya ve Filipinler\'e kadar uzanan bir coğrafyada kışlar. Türkiye\'de özellikle göç dönemlerinde ve uygun sulak alanlarda kış ziyaretçisi olarak yaygın görülür.

Beslenmesi büyük oranda hayvansal kaynaklıdır. Çamurda veya sığ suda hızlı hareketlerle avlanır. Diyet: Su böcekleri ve larvaları, küçük kabuklular, yumuşakçalar ve bazen küçük balıklar ile kurbağa yavrularını yer. Yöntem: Suyun yüzeyinden toplama veya sığ çamuru gagalama yöntemiyle beslenir.

Bodur bir tür olup, arkaları koyu yeşil, başı ve grimsidir. Bacaklar ve gaganın her ikiside koyu yeşildir. Tarla ardıç kuşu gibi başka bir türün yaşlı bir ağaç yuvasına 2-4 yumurta koyar. Yumurtalar, üç hafta civarında kırılır. Yeşil düdükçünün en ilginç biyolojik özelliği yuva yapma alışkanlığıdır. Yuva: Kendi yuvasını inşa etmek yerine, genellikle ardıç kuşu (Turdus türleri) gibi diğer kuşların terk edilmiş eski ağaç yuvalarını kullanır. Yerden 2 ile 20 metre yükseklikteki ağaçlara yumurtlar. Kuluçka: Genellikle 4 yumurta bırakır. Kuluçka süresi yaklaşık 20-23 gündür. Yavrular yumurtadan çıktıktan kısa süre sonra ağaçtan aşağı atlar ve ebeveynlerini takip ederek suya ulaşır.

Göçmendirler. Kışın, Ege ve Akdeniz ve Doğu Karadeniz bölgelerinde bulunur. Diğer yerlerde geçiş sırasında görülebilir. Yalnız hareket etmeyi seven bir göçmendir. Zamanlama: Sonbahar göçü erkendir; Haziran ayında başlayabilir. İlkbahar göçü ise Mart-Nisan aylarında yoğunlaşır. Strateji: Genellikle gece göç ederler. Diğer kıyı kuşları gibi devasa sürüler oluşturmak yerine tekil veya küçük gruplar (2-5 birey) halinde seyahat ederler.

Dünya Doğa Koruma Birliği (IUCN) tarafından \"Asgari Endişe\" (Least Concern) kategorisinde sınıflandırılmıştır. Global popülasyonun 1.200.000 ile 3.600.000 birey arasında olduğu tahmin edilmektedir. Popülasyon trendi genel olarak istikrarlı kabul edilse de sulak alan kaybı yerel düşüşlere neden olabilmektedir.

Orman içi bataklıklarında yuva yapar. Diğer kuşların eski yuvalarını kullanır. Suçulluğunu andıran bir uçuşla uzaklaşır. Alçak uçar,ayrıca hiç ürkek değildir,kimi zaman araç ile bir kaç metreye kadar yakınına yaklaşmak mümkündür. Ürkeklik: Oldukça uyanık bir kuştur. İnsan yaklaşımında hızla havalanır. Uçuş: Kalkış sırasında zig-zaglar çizerek yükselir (su çulluğuna benzer). Kanat çırpışları güçlü ve seridir. Sosyallik: Genellikle soliter (yalnız) bir yaşam sürer. Beslenme alanlarında diğer kuşlarla pek etkileşime girmez.

Havalandığında feryatlı ve ıslıksı sesi \"düid-dit-dit-dit\" duyulur. Ötüşü melodik, berrak ve akıcıdır. En karakteristik özelliği uçuşa geçerken çıkardığı sestir. Çağrı: Keskin, melodik ve üç heceli bir \"tlo-tlo-vit\" veya \"tlü-it-vit\" şeklinde ses çıkarır. Bu ses ormanlık alanlarda yankılanacak kadar güçlüdür.

\'Türkiye ve Avrupa\'nın Kuşları\' kitabı www.kazimcapaci.com wikipedia.com BirdLife International (2024): Species factsheet: Tringa ochropus. Cramp, S. & Simmons, K.E.L. (1983): The Birds of the Western Palearctic, Vol. 3. Oxford University Press. Hayman, P., Marchant, J. & Prater, T. (1986): Shorebirds: An Identification Guide to the Waders of the World. Croom Helm. Boyla, K. & Behrouzi, R. (2021): Türkiye ve Ortadoğu\'nun Kuşları. (Collins Bird Guide Türkçe edisyonu). IUCN Red List of Threatened Species: Tringa ochropus assessment.