Çorak topraklarda yürüdüm
Sonsuzluğa doğru
Gölgeler dans ediyordu
Kahvede oturan yaşlı adamın çayı seslendi
Ve
Sessizlik konuştu
Yalnızlık konuştu
Bir ben sustum sana karşı.
Bozkırın duvarlarında resmini astım
Çorak topraklarda açan çiçekler
Menekşeli kokular
Sürdüler şafak vaktime
Upuzun sonsuzluğa karşı oturdum
Toygarlar söyleşti
Çorak topraklarda taşlanan kadın konuştu
Ve yine sustum
Adem DEMİR