Yel değirmenin gölgesinde uzanıp giderdim Mazinin kılcal damarlarına İnce ince buğday kokusu sinerdi Şakaklarıma… Ağır gelirdi Yıllar sonrası… Duvarlarında kaç hatıra fotoğrafı Gözlerde manasız düşünceler… Yine değersiz kalırdım Yapayalnızca çürüdüğüm gölgem de.. Bir deniz eşlik eder Bir de eskiyen bir kaç sima.. Rüzgar çürüyen tenimi savurup ya denize sevdalanırdı ya da yanı başımda ki Göğe sevdalanan bıtım ağaçlarına.. Burası ayvalığın Kuzeybatısında yer alan yalnızlığım. •Adem DEMİR• Babamla bugün yine bir Hancağız yaptık 4 birey gözlemledik sayıların çoğalması dileğiyle…