Ebabile çok benzer; ancak dikkatli bakıldığında daha genişçe ve basık bir kafası vardır; gövdesi bronz kahverengidir, tepesi kahverengidir, koyu renkli gözleri ile  kontrast oluşturur.  Boğaz lekesi beyaza yakın ve daha büyüktür. Alt tarafı daha soluk renkli ve hafif pul desenlidir.  Üst taraftan ve alttan kanat iç telekleri uç teleklerinden daha açık renklidir.Kanatlar özellikle dış primerlere doğru daha genişçedir.  Çok tecrübeli gözlemciler ebabilden daha geniş başı, biraz daha geniş ve yuvarlak uçlu  kanatları ile ayırt eder.   Ebabiller, havada en uzun kalan kuşlardır.  Uzun kavisli kanatları, kısa ve genellikle çatallı kuyruğuyla çok hızlı uçmaya ve böcekleri yakalamaya uyum sağlamışlardır.   Uçuşları normal kır kırlangıcına nazaran daha yavaş ve akrobatiktir.

Boz ebabilin en çok karıştığı tür ebabildir. Bu iki türün ayırımı kimi zaman gerçekten zordur. İki türün ayırıcı tanısında yardımcı olabilecek, görsel verinin bulunduğu, faydalı olabileceğini düşündüğüm kaynakların ad, yazar bilgisi ve ulaşım adresleri aşağıda yer almaktadır. -\"TRAKUS TÜRKİYE\'NİN KUŞLARI\" Editörler: Ömer L.Furtun, Kiraz Erciyas Yavuz, Ahmet Karataş. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. 1.Basım Haziran 2021; 204-205. -Martin G. and Mike Langman \"What does it take?\" http://birdingfrontiers.com/2013/11/04/pallid-swift-identification-2/ -https://birdingcadizprovince.weebly.com/cadiz-birding-blog-page/id-pallid-vs-common-swift -http://birdingfrontiers.com/2015/11/03/pallid-and-common-swifts-juveniles-mostly/ -https://quiz.natureid.no//bird/eBook.php?specieID=1914&compareSpecieID=1232

Çoğu zaman ebabiller ile beraber bulunur.  Sulak alanlar, açık araziler ve yerleşimlerin üzerinden  uçarak beslenir, kayalık yarlar ve yapılardaki oyuklara yuva yaparlar.  Küçük yerleşimlerde bolca görülür. 

Türkiye’de Marmara, Ege, Batı ve Orta Karadeniz ile Akdeniz kıyılarında ve İç Anadolu\'nun kuzey-batı ve güney-doğu bölgelerinde yaz konuğudur.  Üreme kolonilerinde sonbaharın ortasına kadar kalırlar (ebabil yazın sonunda göç eder). Fransa, İtalya, Suriye, Lübnan, Kuveyt\'te çeşitli sayılarda görülür ve üredikleri gözlemlenmiştir.

Uçuşu sırasında sinek ve böcekler ile beslenir.Su ve su kenarlarını avlanmak için sıkça kullanır.

Bilindik ebebilden farkı, iki defa kuluçkalamasından dolayı geç sonbahar devresine dek görülmesidir. Son yıllarda (özellikle ~2020–2023) yapılan genotipleme çalışmaları ve yerel örnekleme, Common Swift (Apus apus) ile Pallid Swift (Apus pallidus) arasında bir miktar gen akışına (cryptic hybridization / gene flow) işaret eden sonuçlar bildirdi. Özellikle Korsika (Bastia) gibi birlikte üreyen (sympatrik) kolonilerde yapılan genetik analizler, iki tür arasında sınırlı ancak tespit edilebilir bir genetik karışım gösterebiliyor.

Boz ebabil Akdeniz çevresi, Kanarya Adaları/Madeira ve bazı Orta Doğu bölgelerinde ürer; kışı Batı–Orta Afrika’da (çeşitli popülasyonlar için farklı alanlar) geçirir.. GPS ve geolocator (ışık-seviyeli) takibi çalışmaları, Pallid Swift’lerin üreme dönemi dışındaki yıllık döngüsünün eskisinden daha karmaşık olduğunu gösterdi: bazı popülasyonlarda Afrika’daki farklı bölgelere geç-geçişler (itinérance / “multiple homes”) ve birey düzeyinde kışlama alanlarına sadakat bulundu.

Tür oldukça geniş bir yayılım alanı gösterir ve bu alan tahmini olarak 1,000,000-10,000,000 km² arasındadır. Avrupa\'da tahminen 77,000-320,000 birey olduğu düşünlmektedir. Küresel açıdan nüfus eğilimleri sayısal olarak elde edilmemiştir, ancak nüfus artış kanıtlar vardır ve bu yüzden bu tür IUCN Red List dahilinde en az kaygı (Least Concern) düzeyinde değerlendirilir. (Birdlife.org gelen koruma durumu raporundan)

Uçuşu hızlı ve atılgandır; ani manevralar yapar, bolca süzülür; ebabile göre daha yavaş ve düzenli kanat çırpışı ile ayırt edilir.   Ebabillerin bacakları çok kısadır. Bu nedenle hiçbir zaman yere konmaz fakat sivri tırnaklarıyla yarların  ve binaların dik duvarlarına rahatça tutunurlar. Hem gündüz hem de gece havada  kalırlar, uçarken uyurlar. Yuvalarında sadece üreme döneminde uyurlar. Ebabillerin gürültülü akşam  uçuşları özellikle gençlerin uçmaya başladıkları zaman göz kamaştırıcıdır.  Kolonilerdeki yıllık hareketler, iki-yıllık izlemeler ve “uzun süre havada kalma / gece‐gündüz davranışı” üzerine bulgular çeşitlendi; bazı bireylerin üreme dışı dönemde neredeyse hiç inmedikleri (veya bunu çok az yaptıkları) üzerine daha güçlü kanıtlar var.

Sesi ebabile benzer; iki hecelidir, fakat vurgusu farklıdır. “sii – yii” Ötüş sıklığı daha azdır.

1-\"TRAKUS TÜRKİYE\'NİN KUŞLARI\" Editörler: Ömer L.Furtun, Kiraz Erciyas Yavuz, Ahmet Karataş. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. 1.Basım Haziran 2021; 205. 2-Martin G. and Mike Langman \"What does it take?\" http://birdingfrontiers.com/2013/11/04/pallid-swift-identification-2/ 3-quiz.natureid.no//bird/eBook.php?specieID=1914&compareSpecieID=1232 4-\"Türkiye ve Avrupa\'nın Kuşları\" Hermann Heinzel; Richard Fitter; John Parslow; Ali Boyla İstanbul : Doğal Hayatı Koruma Derneği, 2002.